O wydarzeniu
**Muzyczne spotkanie Magdaleny Kumorek i Macieja Tubisa z twórczością Krzysztofa Komedy. Aktorka i wokalistka oraz uznany pianista jazzowy wspólnie odkrywają nowe brzmienia i formy znanych utworów Komedy. W interpretacjach nie zabraknie świetnych tekstów Agnieszki Osieckiej i Wojciecha Młynarskiego, a także muzycznej zabawy, która rzuca nowe światło na Komedę.
**
KOMEDA: PERSPEKTYWA NOWA to muzyczny mariaż pianisty Macieja Tubis i aktorki/wokalistki Magdaleny Kumorek. Artyści wspólnie poszukują nowych wersji popularnych i lubianych piosenek Krzysztofa Komedy. Niepowtarzalne „Tubisowe” radosne brzmienie, duża doza zabawy formą i melodią Komedowych piosenek, a także świetne teksty autorstwa Agnieszki Osieckiej i Wojciecha Młynarskiego w interpretacji Magdaleny Kumorek, to ciekawa, niebanalna propozycja rzucająca nowe światło na twórczość Komedy w 55 rocznicę jego śmierci.
Żeński pierwiastek tego związku w osobie Magdaleny Kumorek - szerszej publiczności znanej z filmów „Poranek kojota”, „Układ zamknięty” czy serialu „Przepis na życie” -wnosi wrażliwość na synergię słowa i melodii w piosence. Wokalny warsztat aktorki, laureatki kilku konkursów i festiwali piosenki aktorskiej, oparty jest o jej wieloletnią pracę na muzycznej scenie. Jednym z jej ważnych etapów była autorska płyta „Śmiercie” z muzyką skomponowaną przez wokalistkę do słów wspaniałego polskiego poety Bolesława Leśmiana.
Męski element tego mariażu - Maciej Tubis - to jeden z najbardziej rozpoznawalnych pianistów jazzowych ostatnich lat. Jego solowa płyta łącząca fortepian z brzmieniami syntezatora - Komeda: Reflections została bardzo przychylnie przyjęta przez recenzentów oraz publiczność na ponad 40 koncertach w Polsce. Muzyk obronił doktorat z wpływu muzyki klasycznej na estetykę improwizacji na przykładzie utworów K. Komedy. Ma na koncie wiele autorskich płyt w zespołach Tubis Trio i Bolewski&Tubis. Podkreślają oni, że twórczość Tubis „ocieka wręcz radością gry, ferią melodyjnych, niezwykle chwytliwych fraz, oferując słuchaczom zaraźliwie pogodne dźwięki, bez uszczerbku dla muzycznej inteligencji samych utworów” (Geno Thackara „All About Jazz”).
