O wydarzeniu
Rok 1991, w Polsce raczkuje demokracja, Metallica wydaje czarny album, powstaje Hey i Oasis. Albert Żukowski i Maciej Cylwik po powrocie z USA, na fali popularności nowych folk-rockowych grup The Pogues i The Waterboys i fascynacji muzyką irlandzką zakładają zespół.
Zespół, jak każdy inny ma jedno zadanie: podbić listy przebojów, zapewnić stały dopływ gotówki i światową popularność (dziewczyny za sceną to oczywista sprawa). Pierwsze próby, szukanie chętnych i umiejących trzymać instrumenty kumpli, no i najważniejsze – jaka nazwa? Decydują się na The Bumpers – bo i brzmi fajnie i kojarzy się dobrze. Najpierw próby w Co Nie Co, potem salka w białostockim BOK-u, granie na strychu firmy Adama, w różnych mniejszych i większych miejscówkach. W końcu pierwsze występy przed publicznością – Trzynastka, Herkulesy, Studio Kino. Zespół nabiera rozpędu, na koncerty przychodzą już nie tylko znajomi i rodziny, pojawiają się zaproszenia spoza Białegostoku. Pierwsze nagrania – najpierw kaseta „Jedziem do Irlandii”, następnie wymarzona płyta „Wiecznie zielone”. Koncerty i festiwale z Radiem Białystok na Mazurach, w okolicznych podlaskich miastach i miasteczkach, na Wybrzeżu, w całej Polsce. Następne wydawnictwa – „… a żywo!”, „Live” i po długich przygotowaniach pionierska płyta z polską muzyką ludową „ Po polsku”. W międzyczasie wielka i fantastyczna podróż na koncerty do Kanady i do Niemiec, koncerty w Jarocinie i na Woodstocku, wspólne granie z największymi – The Dubliners, Fairport Convention, The Ukrainians, Szela, Carrantuohill, tysiące spotkanych ludzi, gromada bliskich znajomych i przyjaciół z innych zespołów.
Grają dla Was:
Albert Żukowski na gitarze
Maciej Cylwik śpiewa
Andrzej Chomaniuk na akordeonie
Adam Górski na basie
Filip Górski na mandolinie
Piotr Jancewicz na banjo
Jacek Radulski na perkusji
