Ciekawi Świata | Paweł Średziński: Syria. Podróż po kraju, którego już nie ma

Zapraszamy na ostatnie w tym roku spotkanie z cyklu Ciekawi Świata i premierę książki! Paweł Średziński: Syria. Podróż po kraju, którego już nie ma 8 grudnia 2026, godz. 18:00 Klub Fama, ul. Legionowa 5 wstęp wolny gość specjalny: prof. Michael Abdalla Podczas spotkania będzie można kupić książki na stoisku Wydawnictwa Paśny Buriat. Grudniowe spotkanie w ramach cyklu Ciekawi Świata będzie podróżą po kraju, którego już nie ma. Powędrujemy do domów, które opuścili ich mieszkańcy, kiedy wybuchła wojna. To opowieść o kraju zszytym z kolonialnych podziałów, a swoją nazwą odnoszącym się do starożytnej Asyrii. O kraju, gdzie wiele było etnosów, wyznań i religii. Kraju, który nie przetrwał i rozsypał się na naszych oczach. Spotkamy się z autorem książki „Syria. Przewodnik po kraju, którego już nie ma”, który, jak sam mówi, odnalazł w tamtym miejscu rodzinę, tak bliską jakby była z tej samej krwi. Obcy ludzie uratowali mu życie. Dziś już nie mieszkają w Syrii. Większość z nich udała się na wygnanie. Swoją małą Syrię odbudowują tysiące kilometrów od rodzinnych stron. Gościem specjalnym spotkania będzie prof. Michael Abdalla – Asyryjczyk urodzony w Syrii, syrolog i arabista, tłumacz, autor wielu publikacji poświęconych mniejszościom Bliskiego Wschodu. Jego rodzinę, tak jak wiele innych, naznaczyła trudna historia rodzinnego kraju. Porozmawiamy o Syrii dawniej i spróbujemy odpowiedzieć na pytanie, dokąd dziś zmierza Syria. Bo niewiele w mediach jest informacji z tego kraju, gdzie jeszcze niedawno toczyła się bezwzględna wojna… Spotkanie będzie połączone z pokazem archiwalnych zdjęć. Autor o swojej książce: „Syria jest najważniejszym miejscem na mapie mojego życia. Położona w centrum ważkich cywilizacyjnych wydarzeń, przechowywała w sobie niezwykłe skarby przeszłości. Była też domem wielu różnych mniejszości, chrześcijan, należących do najstarszych Kościołów chrześcijańskich, alawitów, jazydów. Bardzo trudnym do utrzymania. Wystarczył jeden podmuch. Jedna iskra. Ten dom, który był również moim domem, rozpadł się na moich oczach, jak domek z kart. O tym jego rozpadzie napisano już bardzo dużo. Jednak po polsku niewiele jest o Syrii, jaką była przed wojną. A to wiele nam wyjaśnia, jeżeli chcemy zrozumieć genezę syryjskiego konfliktu. Zapraszam Was w podróż po miejscach, których już może nie ma. Do ludzi, których już w Syrii nie spotkacie. Spisując moje syryjskie wspomnienia czułem się jak kronikarz zagłady pewnego unikalnego świata, którego piękno polegało na różnorodności. Jego urok łatwo było zeszpecić nienawiścią i pielęgnowaną od wieków dyskryminacją. Syria nie będzie już tym, czym była. Napisałem o tym, czym była dla mnie i będzie. Nawet jeśli jest już wyłącznie wspomnieniem. Syria była też moim schronieniem. Uciekałem tam przed niepogodą codzienności i po jeszcze większych życiowych sztormach. Niestety. Już nigdy nie pojadę do Syrii. Zawsze będą za nią tęsknił. Za ludźmi i momentami, które razem sprawiły, że do Syrii wracałem, począwszy od mojej pierwszej wizyty w 1999 roku, do czasu, kiedy ten kraj wciąż trwał w pokoju. Kolejny wyjazd planowałem na rok, kiedy wybuchły niepokoje, torujące drogę straszliwej wojnie. Do Syrii już nie pojechałem i nie pojadę. Ostatni raz widziałem Syrię ze Wzgórz Golan, z terytorium kontrolowanego przez Izrael. Teraz moja Syria jest w Melbourne, gdzie mieszkają Fahad i Iljas. W Poznaniu, gdzie żyje Michojel. Wszędzie tam, dokąd uciekli moi przyjaciele. I wśród tych, którzy zostali na Bliskim Wschodzie”.