O wydarzeniu
Gasherbrum II to szczyt w Karakorum, położony na granicy Pakistanu i Chin. O wyprawie na trzynasty pod względem wysokości szczyt na świecie opowie Jarosław Zdanowicz.
O wyprawie na Gasherbrum II Jarosław Zdanowicz pisze tak:
„Gasherbrum II (8035 m n.p.m – 18.07.2019)
6 czerwca 2019 roku wylatuję do Pakistanu, a moim celem jest zdobycie szczytu Gasherbrum II. Góra położona jest na granicy Pakistanu i Chin, we wschodniej części głównej grani pasma Baltoro Muztagh w Karakorum o wysokości 8035 m.n.p.m.
Wyprawa na 13-sty pod względem wysokości ośmiotysięcznik – mój pierwszy.
Do Pakistanu lecę z moim partnerem Januszem Adamskim. Lądujemy w Islamabadzie, dalej przelot do Skardu. Początek wyprawy, przepakowanie dokumentów i w drogę. Czeka nas trekking lodowcem Baltoro, najdłuższym lodowcem górskim świata, który przechodzi obok K2, Broad Peak, Gasherbrum I, Gasherbrum II. Długość 62 km, siedem dni wędrówki do bazy głównej znajdującej się na wysokości 5050 m. Po drodze mijamy przepiękne Trango (6286 m), piramidy szczytów Masherbrum (7821 m) oraz zachodnią ścianę Gasherbrum IV (7980 m). Trekking lodowcem Baltoro to przepiękna trasa, nie tylko dla himalaistów. Askole (3000 m), Jola (3100 m), Paju (3600 m), Urdukas (4000 m), Gore II (4200 m).
Concordi (4600 m) – to miejsce naszych noclegów.
Concordi – miejsce skąd roztacza się najsłynniejszy widok na K2 (8611 m) a w zasięgu wzroku wznoszą się ku niebu pozostałe ośmiotysięczniki Karakorum. Nasz cel to zdobycie szczytu – Gasherbrum II (8035 m n.p.m.) – drogą normalną przez południowo-zachodnie żebro i wschodnią grań.
Duże opady śniegu zatrzymują nas w bazie, czas ucieka, nikt nie chce być tym, który zacznie torować trasę. Ryzykujemy i ruszamy. Brak poręczówek, zaśnieżone szczeliny, mgła, zimno. Idziemy w nieznane. Mamy plan założenia trzech obozów. Pierwszy na wysokości 6000 metrów, drugi obóz na wysokości 6400 metrów, trzeci obóz na wysokości 7000 metrów i po aklimatyzacji – atak na szczyt.
Minęło 6 lat od mojej pierwszej wyprawy na ośmiotysięcznik. W tym czasie zdobyłem Annapurnę, Manaslu. Kolejne wyprawy mocno zmieniły moje podejście do wspinaczki na najwyższe góry świata”.
𝗝𝗮𝗿𝗼𝘀ł𝗮𝘄 𝗭𝗱𝗮𝗻𝗼𝘄𝗶𝗰𝘇 pochodzi z Białegostoku. Od 36 lat czynnie uprawia wspinaczkę wysokogórską. Najpierw wyjeżdżał na skałki w Jurze, gdzie zdobywał pierwsze umiejętności. Kolejnym etapem było zaliczenie kursu skałkowego i taterniczego. Karta Taternika pozwoliła mu na wspinanie się na ścianach polskich gór, które nie należą do łatwych. Wspinał się głównie zimą, pokonywał drogi na Kazalnicy, Mięguszu, Mnichu i Kotle, uczył się poruszania w trudnych i ekstremalnych warunkach.
